AKELARRE
Eguzkia ezkutatu eta gero, paseatzen duzuen bitartean, ez al duzue urrutiko ahotsak, barreak eta kantikak entzun? Ez du ematen leku guztietatik zein inondik ere ez sortzen direnik? Ziur asko Akelarreren bat izango da, ospakizun zaharra, sorginak, haizeetatik hegan, sakonetik datorren deabruarekin biltzera omen datoz.
Ongi etorri Akelarrera, maltzurraren zerbitzariok
AKERBELTZ
Inoiz ausartu al zarete, izarrak gure buruaren gaineko-aldean daudenean mendietara joaten eta etxebizitza modernoen segurtasuna atzean uzten? Ezetz suposatzen dut baina hala izan bada, ez nuke zalantzan jarriko, Akerbeltz berak zuzendutako anitz akelarre ikusi dituzuela esaten baduzue. Astelehenak, asteazkenak eta ostiralak dira lurraldearen zehar ospatzeko egunik onenak.
Gure toki sakratuak, gure usadioak, gure ohiturak zikintzen dutenak, mantendu zaitezte urrun!
Agurtu Akerbeltzaren bidetik kentzen ez den gizajoa! Ez eskatu barkamenik zuen denbora bukatu ostean!
KONDAIRA
Mitologiari sorginkeria uztartzen diogunean, bada berezko ahotsarekin sortzen den elementu bat: Akerbeltz, aker beltza. Haren gainean hainbat gauza esan da: sorgin eta aztien Akelarre izeneko bileretan nagusi izan ohi zela, bertaratutakoen eskutik edozein motatako eskaintzak jasotzen zituela, jainko baten pare gurtzen zutela eta akelarreko gau ezagun haietan emakumeekin nahiz gizonekin kopulatu ohi zuela, gazte nahiz zaharrekin, nahierara.
Ez dago esan beharrik izugarrikeria horiek guztiak inkisidore askoren buruan bakarrik zeudela, izan ere, deabrua beren begirada laburraren esparrutik ateratzen zen guztian ikusteko obsesioa zuten.
Jende gehienarentzat, Akerbeltz Lurraren sakonenean bizi zen jeinu bat zen, bai, eta ekaitzak ekartzeko gai bazen ere, abereentzako onuragarriak diren ezaugarriak ere bazituen, beraz, etxe askotan aker beltz bat hazi ohi zuten gainerako animaliak gaixotasunetatik libre eduki zitzan.
Aritza Bergara Alustizak idatzitako testua
